라틴어 문장 검색

Maior patet, quia prioritas et posterioritas naturae et simultas durationis compatiuntur se.
(Boethius De Dacia, DE MUNDI AETERNITATE, 3 13:8)
cum igitur nihil in duratione potest praecedere illud quod est aeternum, igitur effectus potest esse coaeternus suae causae;
(Boethius De Dacia, DE MUNDI AETERNITATE, 3 14:4)
quod non esset, nisi effectus posset esse simul cum sua causa in duratione.
(Boethius De Dacia, DE MUNDI AETERNITATE, 3 15:3)
res autem per totam durationem ad quam virtus sua essendi se extendit:
(Boethius De Dacia, DE MUNDI AETERNITATE, 4 19:5)
<2> Item, illud est aeternum quod non habet ante se aliquam durationem:
(Boethius De Dacia, DE MUNDI AETERNITATE, 4 20:1)
omne enim novum habet ante se aliquam durationem;
(Boethius De Dacia, DE MUNDI AETERNITATE, 4 20:2)
sed mundus ante se nullam habuit durationem, quoniam non tempus:
(Boethius De Dacia, DE MUNDI AETERNITATE, 4 20:3)
neque erat aeternitas ante mundum, quoniam illud nunquam est quod habet ante se aeternam durationem;
(Boethius De Dacia, DE MUNDI AETERNITATE, 4 20:5)
si ergo ante mundum fuisset aeterna duratio, mundus nunquam fuisset.
(Boethius De Dacia, DE MUNDI AETERNITATE, 4 20:6)
<5> Item, omne novum est in tempore, quoniam novum in aliqua duratione, oportet quod fiat in parte illius:
(Boethius De Dacia, DE MUNDI AETERNITATE, 4 23:1)
quod enim fit in toto die, non est novum in die, et quod est in toto anno, illud non est novum in anno, sed illud quod est novum in anno oportet quod sit in aliqua parte anni, inter autem durationes omnes solum tempus partes habet;
(Boethius De Dacia, DE MUNDI AETERNITATE, 4 23:2)
ergo mundus est aeternus, quia quae generantur et corrumpuntur sunt partes mundi quae non possunt praecedere mundum in duratione.
(Boethius De Dacia, DE MUNDI AETERNITATE, 4 24:5)
<7> Item, effectus suam causam sufficientem non potest sequi in duratione.
(Boethius De Dacia, DE MUNDI AETERNITATE, 4 25:1)
ergo mundus non potest ipsam sequi in duratione;
(Boethius De Dacia, DE MUNDI AETERNITATE, 4 25:3)
<12> Item, omnis effectus qui sufficienter dependet ab aliqua voluntate inter quem et ipsam voluntatem nulla cadit duratio, simul est cum illa voluntate:
(Boethius De Dacia, DE MUNDI AETERNITATE, 4 30:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION